Z okazji 200. rocznicy urodzin Karola Marksa, jakże hucznie obchodzonych przez unijnych oficjeli, pragnę przypomnieć słowa Krzysztofa Karonia o ideologii stworzonej przez Wielkiego Filozofa:

„Marksistowska taktyka zdobycia władzy opierała się zawsze na kreowaniu nierozwiązywalnego konfliktu między katem i ofiarą, w którym marksiści stawali po stronie ofiary. Eskalacja konfliktu miała doprowadzić do wybuchu rewolucji. Władzę mieli objąć przywódcy rewolucji, czyli marksiści. To, czy konflikt był prawdziwy czy wymyślony, nie miało i nie ma żadnego znaczenia.

Podstawą klasycznego marksizmu był wyzysk i nierozwiązywalny konflikt klasowy między kapitalistami a robotnikami. Katami byli kapitaliści i system, ofiarami robotnicy, wyzwolicielami marksiści. Niestety, gdy kapitaliści zaczęli lepiej płacić dobrze wykwalifikowanym robotnikom robotnicy zaczęli się uczyć, zmuszać do nauki własne dzieci, sami zdobywać dobrobyt i odmówili udziału w rewolucji. Marksiści uznali proletariat za ciemny motłoch.

Nowy marksizm bazował na konflikcie natury i kultury. Katem była tłumiąca popęd seksualny, opresyjna kultura, ofiarą zniewolona przez kulturę młodzież, wyzwolicielami marksiści. Niestety, nawet gdy system zliberalizował normy obyczajowe, wyzwolona młodzież nie chciała rewolucji – wolała wydajny kapitalizm i konsumpcję.

Nowy konflikt rozgorzał między zacofanym, szowinistycznym heteroseksem, a postępowym, wyzwolicielskim homo(bi-trans)seksem i radosną pedofilią. W 1974 r. marksistowscy intelektualiści (Sartre, Foucault) zwrócili się do parlamentu francuskiego z petycją o legalizację pedofilii. Pedofile udzielili politycznego poparcia ruchowi Zielonych, ruch Zielonych odwzajemnił się zrozumieniem dla pedofilii. Znowu katem okazała się opresyjna kultura, ofiarami mniejszości seksualne, a wyzwolicielami marksiści. Właśnie znajdujemy się w tej fazie marksistowskiej ofensywy wyzwolenia seksu nienormatywnego z kajdan kulturowych konwencji”.

Źródła zdjęć:
1. fakty.interia.pl.

Polub bloga na Facebooku:
http://www.facebook.com/thespinningtopblog.

Zobacz też: Manifest z Ventotene jako podbudowa ideologiczna Unii Europejskiej.